म्याराडोनादेखि मेस्सीसम्म : ४० वर्षपछि पनि उस्तै प्रेमिल कथा

FiFA बिश्वकप, असार ३२

अर्जेन्टिनाले इंग्ल्यान्डमाथि सेमिफाइनलमा २–१ को रोमाञ्चक जित निकाल्दै फिफा विश्वकप २०२६ को फाइनलमा स्थान बनायो। यो जित केवल अर्को फाइनल यात्रामात्र थिएन, यसले ४० वर्षअघिको डिएगो म्याराडोनाको सम्झनालाई फेरि जीवित बनायो। दुई फरक पुस्ताका दुई महान नम्बर १० – म्याराडोना र लियोनेल मेस्सी – समयले अलग गरे पनि अर्जेन्टिनी फुटबलप्रतिको समान भावना र शैलीले उनीहरूलाई एउटै कथामा बाँधिदिएको छ।

अटलान्टा स्टेडियममा इंग्ल्यान्डविरुद्धको ऐतिहासिक जितपछि अर्जेन्टिनाका हजारौं समर्थकले “लियो मेस्सीसँग हातेमालो गर्दै हामी सबै विजय उत्सव मनाउन जाँदैछौं” भन्दै गीत गाए। टोलीका कप्तान मेस्सीले दुवै हात उठाएर समर्थकतर्फ इशारा गरे, त्यसपछि आफ्ना टोलीका साथीहरूलाई देखाउँदै सबैले यो जित सँगै हासिल गरेको सन्देश दिए। यो दृश्य ४० वर्षअघि म्याराडोनाले देखाएको भावनाको झल्को थियो।

इंग्ल्यान्डविरुद्धको खेलमा मेस्सीले म्याराडोनाले जस्तै पाँच खेलाडीलाई छक्याउँदै गोल गरेनन्। उनले आफैं गोल पनि गर्न सकेनन्। तर टोलीका लागि लड्ने जाँगर, जर्सीका लागि सबैथोक दिने भावना र कठिन अवस्थामा पनि खेल बदल्ने क्षमता भने उस्तै देखियो। यही विशेषताले अर्जेन्टिनी फुटबलको पहिचान बनाएको छ।

पहिलो हाफ मेस्सीका लागि सहज रहेन। इंग्ल्यान्डको उच्च दबाबका कारण उनले धेरै संघर्ष गर्नुपर्‍यो। कहिले फाउल जिते, कहिले बल जोगाउन कठिन भयो, त कहिले इलियट एन्डरसनसँगको व्यक्तिगत प्रतिस्पर्धामा पछि परे। इंग्ल्यान्डले अग्रता लिएपछि पनि अर्जेन्टिनाले आत्मविश्वास गुमाएन।

प्रशिक्षक लियोनेल स्कालोनीले आक्रामक रणनीति अपनाएपछि खेलको लय बदलियो। लाउटारो मार्टिनेज मैदान प्रवेश गर्दै जुलियन आल्भारेजसँग अग्रपंक्तिमा उत्रिएपछि मेस्सीले दायाँ भागमा बढी खाली स्थान पाए। त्यसपछि कप्तानले आफ्नो उत्कृष्ट खेल प्रस्तुत गर्दै दुई उत्कृष्ट असिस्ट दिए।

पहिलो असिस्ट एन्जो फर्नान्डेजको बराबरी गोलका लागि थियो। हेर्दा सामान्य देखिने पासलाई फर्नान्डेजले भिडभाडबीच उत्कृष्ट फिनिसिङमा परिणत गरे। दोस्रो असिस्ट अझै आकर्षक रह्यो। मेस्सीले दुई डिफेन्डरलाई छक्याउँदै सही समयमा दिएको पासमा लाउटारो मार्टिनेजले इंग्ल्यान्डका गोलरक्षक जोर्डन पिकफोर्डलाई पराजित गर्दै विजयी गोल गरे।

हालै सामाजिक सञ्जालमा भाइरल भएको एउटा पुरानो भिडियोमा म्याराडोनालाई इंग्ल्यान्डविरुद्ध कसरी खेल्ने भनेर सोधिएको थियो। उनले स्पष्ट जवाफ दिएका थिए, “बललाई जमिनमै राखेर नियन्त्रणसहित खेल्नुपर्छ। हामी अर्जेन्टिनीहरूले सधैं यही शैली अपनाएका छौं। विपक्षी इंग्ल्यान्ड भएकै कारण हामी आफ्नो खेल्ने तरिका परिवर्तन गर्न सक्दैनौं।”

दोस्रो हाफमा अर्जेन्टिनाले ठीक यही दर्शन मैदानमा उतार्यो। मेस्सीको नेतृत्वमा टोलीले आत्मविश्वासका साथ आक्रमण गर्‍यो। पहिलो टच, ड्रिब्लिङ, पास, छल र बक्सभित्रको गतिशीलताले इंग्ल्यान्डको रक्षापंक्तिलाई निरन्तर दबाबमा राख्यो। बराबरी गोलपछि अर्जेन्टिना झन् बलियो बन्दै गयो र अन्ततः खेल आफ्नो पक्षमा पार्न सफल भयो।

प्रशिक्षक स्कालोनीले खेलपछि भावुक हुँदै भने, “हामी फरक छौं, र यो घमण्ड होइन। यो हाम्रो हृदयबाट आएको भावना हो।”
विजयी गोलकर्ता लाउटारो मार्टिनेजले पनि आफ्नो बाल्यकालको सपना सम्झिए। “बुबाले पहिलो पटक फुटबल बुट किनिदिएको दिनदेखि म यस्तै गोल गर्ने सपना देख्थें,” उनले भने।
अन्तिम सिटी बजेसँगै मेस्सीले समर्थकसँग उत्सव मनाए, टोलीका साथीहरूलाई अँगालो हाले र यो जित आफ्नो मात्र नभई सम्पूर्ण टोलीको भएको सन्देश दोहोर्‍याए। त्यसपछि उनी अटलान्टाको मैदानमा बसेर त्यो अविस्मरणीय क्षणलाई शान्त रूपमा अनुभव गरिरहे।

३९ वर्षीय मेस्सी अब आफ्नो करियरको तेस्रो फिफा विश्वकप फाइनल खेल्ने तयारीमा छन्। उनले सन् २०१४ मा जर्मनीसँगको हारको पीडा भोगेका थिए भने २०२२ मा फ्रान्सलाई हराउँदै विश्वविजेता बनेका थिए।

खेलपछि मेस्सीले भने, “लगातार दुई विश्वकप फाइनल खेल्नु अविश्वसनीय कुरा हो। यो टोली असाधारण छ। कठिन अवस्था आउँदा पनि हामीले विश्वास गुमाएनौं, आफ्नो फुटबलमा भरोसा गर्‍यौं र खेल पल्टायौं। हामी अत्यन्तै खुसी छौं।”

अब अर्जेन्टिनाको अन्तिम चुनौती स्पेन हुनेछ, त्यही देश जहाँ मेस्सीको व्यावसायिक फुटबल यात्रा सुरु भएको थियो। विश्वकप फाइनलमा उनी अर्को ऐतिहासिक अध्याय लेख्ने लक्ष्यसहित मैदान उत्रिनेछन्।

जुनसुकै नतिजा आए पनि अर्जेन्टिनाले फेरि एकपटक प्रमाणित गरेको छ कि उसको सबैभन्दा ठूलो शक्ति केवल एउटा असाधारण खेलाडी होइन, बरु फुटबललाई हृदयबाट महसुस गर्ने अद्वितीय संस्कृति हो। यही अदृश्य धागोले डिएगो म्याराडोनालाई लियोनेल मेस्सीसँग जोड्छ, र यसको सुरुआत सधैंजस्तै धुलाम्मे मैदानमा नम्बर १० को जर्सी लगाउने सपना देख्ने एउटा सानो बालकबाट हुन्छ।